پزشک خانواده

افتادگی رحم نوعی افتادگی اندام لگنی است. زمانی اتفاق می‌افتد که رحم دیگر در جای خود قرار نمی‌گیرد و به پایین می‌لغزد یا به داخل واژن فتق می‌کند. معمولاً در زنان مسن به دلیل ضعیف شدن عضلات کف لگن و رباط هایی که رحم را حمایت می کنند، رخ می دهد.

چه چیزی باعث افتادگی رحم می شود؟

افتادگی رحم معمولاً زنان یائسه ای را که چندین زایمان واژینال داشته اند، تحت تاثیر قرار می دهد. زایمان، به ویژه نوزادان با وزن بالا، بزرگترین عامل خطر برای افتادگی رحم است. دلایل دیگر عبارتند از:

• کاهش قدرت عضلانی به دلیل افزایش سن
• چاقی
• سطوح پایین استروژن بعد از یائسگی
• یبوست یا حرکات متورم روده
• وزنه برداری سنگین
• مشکل یا ضربه در حین زایمان و زایمان

سیگار کشیدن، یائسگی، سابقه خانوادگی، نژاد، سرفه مزمن، جراحی قبلی لگن و افزایش فشار شکم از دیگر عوامل خطر احتمالی هستند .

برخی از عوامل مامایی نیز وجود دارند که ممکن است خطر افتادگی رحم را افزایش دهند. اینها شامل ماکروزومی (رشد نوزاد فراتر از حد طبیعی)، سن جوان مادر (کمتر از 25 سال)، طولانی شدن مرحله دوم زایمان (زمانی که کاملاً گشاد شده و فشار می آورید) و آسیب اسفنکتر مقعدی (OASIS) در حین زایمان واژینال است.

آیا بین افتادگی رحم و آسیب شناسی آندومتر ارتباطی وجود دارد؟

ارتباط بین افتادگی رحم و پاتولوژی های آندومتر مانند هیپرپلازی آندومتر، پولیپ، فیبروم و آدنومیوز ثابت نشده است.

یک مطالعه در سال 2016 که شامل 111 شرکت‌کننده بود، نشان داد که 20.2 درصد از شرکت‌کنندگان دارای هیپرپلازی آندومتر، 27 درصد فیبروم رحم، 18 درصد آدنومیوز و 7.2 درصد دارای پولیپ آندومتر بودند.

چقدر رایج است؟

شیوع دقیق افتادگی رحم مشخص نیست زیرا بر اساس جغرافیا بسیار متفاوت است.

بر اساس یک مطالعه در سال 2014 بر اساس بررسی ملی سلامت و تغذیه از سال 2005 تا 2010 در 7924 زن غیر باردار آمریکایی نشان داد که حداقل 25٪ از آنها یک یا چند اختلال کف لگن و 2.9٪ از آنها پرولاپس داشتند. چاقی، تعداد بالای کودکان و هیسترکتومی نیز از عوامل خطر در این مطالعه بودند.

یک مطالعه در سال 2013 نشان داد که بر اساس علائم ناشی از شیوع شناسایی شده از طریق معاینه فیزیکی، اختلافی در شیوع پرولاپس وجود دارد زیرا پرولاپس اندام لگن اغلب بدون علامت است.

علائم چیست؟

اشکال خفیف افتادگی رحم اغلب بدون علامت هستند. اشکال پیشرفته‌تر نیز می‌تواند با سیستوسل‌های اضافی (مثانه افتادگی) و رکتوسل (رکتوم افتادگی) همراه باشد. علائم رایج عبارتند از:

• برآمدگی یا فشار واژن
• احساس " افتادن چیزی"
• ناراحتی در هنگام مقاربت
• احساس تخلیه ناقص مثانه
• بی اختیاری ادرار یا احتباس ادرار
• ترشح بیش از حد واژن
• یبوست، فوریت مدفوع یا بی اختیاری

علائم اغلب خفیف شروع می شوند و با پیشرفت روز بدتر می شوند و می توانند موضعی باشند.

افتادگی رحم نوعی افتادگی اندام لگنی است. زمانی اتفاق می‌افتد که رحم دیگر در جای خود قرار نمی‌گیرد و به پایین می‌لغزد یا به داخل واژن فتق می‌کند. معمولاً در زنان مسن به دلیل ضعیف شدن عضلات کف لگن و رباط هایی که رحم را حمایت می کنند، رخ می دهد.

چه چیزی باعث افتادگی رحم می شود؟

افتادگی رحم معمولاً زنان یائسه ای را که چندین زایمان واژینال داشته اند، تحت تاثیر قرار می دهد. زایمان، به ویژه نوزادان با وزن بالا، بزرگترین عامل خطر برای افتادگی رحم است. دلایل دیگر عبارتند از:

• کاهش قدرت عضلانی به دلیل افزایش سن
• چاقی
• سطوح پایین استروژن بعد از یائسگی
• یبوست یا حرکات متورم روده
• وزنه برداری سنگین
• مشکل یا ضربه در حین زایمان و زایمان

سیگار کشیدن، یائسگی، سابقه خانوادگی، نژاد، سرفه مزمن، جراحی قبلی لگن و افزایش فشار شکم از دیگر عوامل خطر احتمالی هستند .

برخی از عوامل مامایی نیز وجود دارند که ممکن است خطر افتادگی رحم را افزایش دهند. اینها شامل ماکروزومی (رشد نوزاد فراتر از حد طبیعی)، سن جوان مادر (کمتر از 25 سال)، طولانی شدن مرحله دوم زایمان (زمانی که کاملاً گشاد شده و فشار می آورید) و آسیب اسفنکتر مقعدی (OASIS) در حین زایمان واژینال است.

آیا بین افتادگی رحم و آسیب شناسی آندومتر ارتباطی وجود دارد؟

ارتباط بین افتادگی رحم و پاتولوژی های آندومتر مانند هیپرپلازی آندومتر، پولیپ، فیبروم و آدنومیوز ثابت نشده است.

یک مطالعه در سال 2016 که شامل 111 شرکت‌کننده بود، نشان داد که 20.2 درصد از شرکت‌کنندگان دارای هیپرپلازی آندومتر، 27 درصد فیبروم رحم، 18 درصد آدنومیوز و 7.2 درصد دارای پولیپ آندومتر بودند.

چقدر رایج است؟

شیوع دقیق افتادگی رحم مشخص نیست زیرا بر اساس جغرافیا بسیار متفاوت است.

بر اساس یک مطالعه در سال 2014 بر اساس بررسی ملی سلامت و تغذیه از سال 2005 تا 2010 در 7924 زن غیر باردار آمریکایی نشان داد که حداقل 25٪ از آنها یک یا چند اختلال کف لگن و 2.9٪ از آنها پرولاپس داشتند. چاقی، تعداد بالای کودکان و هیسترکتومی نیز از عوامل خطر در این مطالعه بودند.

یک مطالعه در سال 2013 نشان داد که بر اساس علائم ناشی از شیوع شناسایی شده از طریق معاینه فیزیکی، اختلافی در شیوع پرولاپس وجود دارد زیرا پرولاپس اندام لگن اغلب بدون علامت است.

علائم چیست؟

اشکال خفیف افتادگی رحم اغلب بدون علامت هستند. اشکال پیشرفته‌تر نیز می‌تواند با سیستوسل‌های اضافی (مثانه افتادگی) و رکتوسل (رکتوم افتادگی) همراه باشد. علائم رایج عبارتند از:

• برآمدگی یا فشار واژن
• احساس " افتادن چیزی"
• ناراحتی در هنگام مقاربت
• احساس تخلیه ناقص مثانه
• بی اختیاری ادرار یا احتباس ادرار
• ترشح بیش از حد واژن
• یبوست، فوریت مدفوع یا بی اختیاری

علائم اغلب خفیف شروع می شوند و با پیشرفت روز بدتر می شوند و می توانند موضعی باشند.