پزشک خانواده

کودکان و نوجوانان زمانی که مشکلاتی دارند که نمی توانند به تنهایی با آن کنار بیایند به درمان نیاز دارند. یا زمانی که مشکلات بر عملکرد، احساس یا عملکرد آنها تأثیر می گذارد، به کمک نیاز دارند. اگر همه چیز به خودی خود بهتر نشد، ممکن است کودکان به درمان نیاز داشته باشند تا اوضاع بهبود یابد. گاهی اوقات، کل خانواده ها در تلاش برای برقراری ارتباط، یادگیری و ایجاد مرزها به حمایت نیاز دارند.

درمان چگونه کار می کند؟

در درمان، بچه ها با انجام دادن یاد می گیرند. با بچه های کوچکتر، این به معنای کار کردن با تمام خانواده، نقاشی، بازی و صحبت است. برای کودکان و نوجوانان بزرگتر، درمانگران فعالیت ها و ایده هایی را به اشتراک می گذارند که بر یادگیری مهارت های مورد نیاز آنها تمرکز دارد. آنها از طریق احساسات صحبت می کنند و مشکلات را حل می کنند.

درمانگران در حین یادگیری کودکان از آنها تمجید و حمایت می کنند. آنها به بچه ها کمک می کنند خودشان را باور کنند و نقاط قوت خود را پیدا کنند. درمان الگوهای فکری مفید و عادات رفتاری سالم را ایجاد می کند.

یک درمانگر ممکن است با کودک و والدین با هم ملاقات کند یا به تنهایی با کودک ملاقات کند. بستگی به سن کودک دارد. یک درمانگر همچنین ممکن است با والدینی ملاقات کند تا نکات و ایده هایی در مورد چگونگی کمک به فرزندشان در خانه ارائه دهد.

در درمان چه اتفاقی می افتد؟

در ابتدا، درمانگر با شما و فرزندتان ملاقات می کند تا صحبت کنید. آنها سؤال خواهند کرد و گوش خواهند داد. این به آنها کمک می کند تا در مورد فرزند شما و مشکل بیشتر بیاموزند. درمانگر به شما خواهد گفت که چگونه می تواند کمک کند.

پس از آن، فرزند شما به ویزیت های درمانی بیشتری می رود. در این بازدیدها، فرزند شما ممکن است:

• صحبت. صحبت کردن راهی سالم برای بیان احساسات است. وقتی بچه ها احساسات را به جای اعمال در قالب کلمات بیان می کنند، می توانند بهترین عملکرد خود را داشته باشند. وقتی کسی گوش می دهد و می داند چه احساسی دارد، بچه ها آمادگی بیشتری برای یادگیری دارند.
• فعالیت ها را انجام دهید. درمانگران از فعالیت ها برای آموزش احساسات و مهارت های مقابله ای استفاده می کنند. آنها ممکن است از بچه ها بخواهند که نقاشی بکشند یا بازی کنند به عنوان راهی برای یادگیری. آنها ممکن است ذهن آگاهی و تنفس آرام را به عنوان راهی برای کاهش استرس آموزش دهند.
• مهارت های جدید را تمرین کنید. درمانگران به کودکان کمک می کنند تا آنچه را که می آموزند تمرین کنند. آنها ممکن است بازی هایی را انجام دهند که در آن بچه ها باید نوبت خود را صبر کنند، از خودکنترلی استفاده کنند، صبور باشند، دستورالعمل ها را دنبال کنند، گوش دهند، به اشتراک بگذارند، دوباره تلاش کنند، یا با شکست مواجه شوند.
• حل مشکلات. در مورد کودکان و نوجوانان بزرگتر، درمانگران می پرسند که چگونه مشکلات در خانه و مدرسه بر آنها تأثیر می گذارد. آنها در مورد چگونگی حل این مشکلات صحبت می کنند.

کودکان و نوجوانان زمانی که مشکلاتی دارند که نمی توانند به تنهایی با آن کنار بیایند به درمان نیاز دارند. یا زمانی که مشکلات بر عملکرد، احساس یا عملکرد آنها تأثیر می گذارد، به کمک نیاز دارند. اگر همه چیز به خودی خود بهتر نشد، ممکن است کودکان به درمان نیاز داشته باشند تا اوضاع بهبود یابد. گاهی اوقات، کل خانواده ها در تلاش برای برقراری ارتباط، یادگیری و ایجاد مرزها به حمایت نیاز دارند.

درمان چگونه کار می کند؟

در درمان، بچه ها با انجام دادن یاد می گیرند. با بچه های کوچکتر، این به معنای کار کردن با تمام خانواده، نقاشی، بازی و صحبت است. برای کودکان و نوجوانان بزرگتر، درمانگران فعالیت ها و ایده هایی را به اشتراک می گذارند که بر یادگیری مهارت های مورد نیاز آنها تمرکز دارد. آنها از طریق احساسات صحبت می کنند و مشکلات را حل می کنند.

درمانگران در حین یادگیری کودکان از آنها تمجید و حمایت می کنند. آنها به بچه ها کمک می کنند خودشان را باور کنند و نقاط قوت خود را پیدا کنند. درمان الگوهای فکری مفید و عادات رفتاری سالم را ایجاد می کند.

یک درمانگر ممکن است با کودک و والدین با هم ملاقات کند یا به تنهایی با کودک ملاقات کند. بستگی به سن کودک دارد. یک درمانگر همچنین ممکن است با والدینی ملاقات کند تا نکات و ایده هایی در مورد چگونگی کمک به فرزندشان در خانه ارائه دهد.

در درمان چه اتفاقی می افتد؟

در ابتدا، درمانگر با شما و فرزندتان ملاقات می کند تا صحبت کنید. آنها سؤال خواهند کرد و گوش خواهند داد. این به آنها کمک می کند تا در مورد فرزند شما و مشکل بیشتر بیاموزند. درمانگر به شما خواهد گفت که چگونه می تواند کمک کند.

پس از آن، فرزند شما به ویزیت های درمانی بیشتری می رود. در این بازدیدها، فرزند شما ممکن است:

• صحبت. صحبت کردن راهی سالم برای بیان احساسات است. وقتی بچه ها احساسات را به جای اعمال در قالب کلمات بیان می کنند، می توانند بهترین عملکرد خود را داشته باشند. وقتی کسی گوش می دهد و می داند چه احساسی دارد، بچه ها آمادگی بیشتری برای یادگیری دارند.
• فعالیت ها را انجام دهید. درمانگران از فعالیت ها برای آموزش احساسات و مهارت های مقابله ای استفاده می کنند. آنها ممکن است از بچه ها بخواهند که نقاشی بکشند یا بازی کنند به عنوان راهی برای یادگیری. آنها ممکن است ذهن آگاهی و تنفس آرام را به عنوان راهی برای کاهش استرس آموزش دهند.
• مهارت های جدید را تمرین کنید. درمانگران به کودکان کمک می کنند تا آنچه را که می آموزند تمرین کنند. آنها ممکن است بازی هایی را انجام دهند که در آن بچه ها باید نوبت خود را صبر کنند، از خودکنترلی استفاده کنند، صبور باشند، دستورالعمل ها را دنبال کنند، گوش دهند، به اشتراک بگذارند، دوباره تلاش کنند، یا با شکست مواجه شوند.
• حل مشکلات. در مورد کودکان و نوجوانان بزرگتر، درمانگران می پرسند که چگونه مشکلات در خانه و مدرسه بر آنها تأثیر می گذارد. آنها در مورد چگونگی حل این مشکلات صحبت می کنند.